Kendinizi Başkalarının Toksik Fikirlerine Kaptırmayın

Fazla mı kiloluyum? Boyum çok mu kısa? Acaba ben konuşurken sivilceme mi bakıyorlar?Bana baktıklarında ne düşünüyorlar? Ben… yeterli miyim?

Şimdi size burnunuz hakkında ne düşündüğünüzü sorsam bana nasıl cevap verirdiniz?

Uzun, kısa, kocaman  ya da ince gibi onun dış görünüşünü düşünüyorsunuz sanırım. Peki hiç benim burnum çok iyi koku alır ya da bazen nefes almakta güçlük çekiyorum demek gibi burnunuzun asıl işlevine dair fikirler geçmedi mi aklınızdan? Belki aranızdan bir kaç kişi böyle düşündü ama bir çoğunuz için hiç zannetmiyorum. Bedenimizle olan mesafemizi o kadar arttırdık ki dış görünüşümüzü başkalarının estetik algısı ile tanımlar hale geldik. Peki bunun suçlusu kim? Güzel/yakışıklı olmak istemenin neresi yanlış?  Bugün biraz bu konu üzerinde konuşmak istiyorum.  Öncelikle bunun biraz da suçlusu biziz çünkü insan kendinden sorumludur. Medyanın üzerimizde yarattığı toksik etkiyi algılayamazsak buna karşı dur demek pekte mümkün olmayacaktır.

Günümüz insanı  özellikle sosyal medya nedeniyle tamamiyle görsel ve gördüğüne inanan ve gördüğü o bedene göre tavır alan bir hale geldi. Bunun peşinde özgüven sorunları, önyargılar ve “eleştiri” başlıklı yargılamalar başladı.

Güzellik algısı, tamamen geçici,göreceli,yetersiz bir algıdır ve bunun için kendinizi yıpratmanız sonsuza kadar sürmeyecek şu kısa hayatınızda kendinize çektirdiklerinize asla değmez.  Güzel görünmektense kendinizi iyi hissedeceğiniz, güzel hissedeceğiniz bir bedene sahip olmalısınız. Başkalarının sizi yıpratan toksik düşüncelerine göre değil de siz nasıl mutlu hissedecekseniz bunu düşünerek kilo verin, yiyin, için, spor yapınya da giyinin. Dış görünüşünüz sizi tanımlamakta yetersizdir. Gerçekte ondan çok daha fazlası olduğunuzu unutmamalısınız. Dış görünüşünüz bu konuda size ve başkalarına çok ama çok az bilgi verir.

Aslında kendinizde olan ve hatta belki daha keşfetmediğiniz bir sürü güzel ve özel yetenekleriniz, özellikleriniz var ki ! Siz bunları keşfetme yolculuğuna çıkmaktansa dış dünyanın sizi etkilemesi sonucu tek bir noktada kalıp kendinize eziyet etmeniz sizce de mantıksız değil mi? Sizce gerçekten bunları hak ediyor musunuz? Neden kendini sevmek kadar güzel ve normal bir his ulaşılması çok  zor hale geldi ? Sizi psikolojik olarakta kötü etkileyen bu algıları değişmeniz için hiçte geç değil. O nedenle bugünden itibaren sizden yapmanızı istediğim bir şey var. Size nefes aldıran, yaşattıran, hergün sevdiklerinizle vakit geçirmenizi sağlayan bedenlerinize ihtiyacı olan sevgiyi ve saygıyı hissettirmeye çalışın. Ona söylediğiniz tüm kötü sözler için özür dileyin ve artık onun iyiliği için ona destek çıkacağınızı söyleyin. Kendinizi sevme yolunda atabileciğiniz en büyük adımı atmaktan çekinmeyin. Kendiniz için atacağınız adımları atmaktan çekinmeyin. Size verilen beden ve hayat bu. Onu sürekli sorgulayıp yargılamaktansa kabullenip nasıl iyi değerlendirebilirim demeyi deneyin.

[zombify_post]